Opvoeden in Brussel

Opvoeden in Brussel?
Opvoeden in Brussel bestaat momenteel uit de werking  Baboes en de Opvoedingswinkel Brussel.

Waarom ontmoetingsplaatsen?
De vzw Opvoeden in Brussel zag het levenslicht na een onderzoek over opvoedingsomstandigheden bij 355 Brusselse ouders. Het onderzoek werd in 2007 uitgevoerd door de Universiteit Gent met de steun van de VGC. Uit de resultaten van dit onderzoek onthouden we niet alleen dat het goed gaat met de meeste Brusselse gezinnen, maar halen we ook heel wat interessante gegevens over opvoeden in een grootstad:

  • 23 percent van de bevraagde ouders brengt meer dan zeven uur per dag alleen door met hun kind. Ze zijn niet tevreden over die tijd – die ze als stressvol ervaren – en ook niet over de hoeveelheid tijd die ze met hun kinderen doorbrengen. ‘Opvoedingsspanning’ noemt men dit gevoel.
  • 22 percent van de bevraagde ouders geeft aan regelmatig ‘opvoedingsonzekerheid’ te ervaren: ze hebben soms praktische, soms veeleer theoretische vragen over de opvoeding van hun kinderen.
  • Ouders zien opvoedingsonzekerheid niet als een probleem; advies is dus niet noodzakelijk het juiste antwoord.Ouders willen hun vragen delen, samen twijfelen en antwoorden vinden. Daarom zoekt 50 à 70 percent van de ouders met opvoedingsvragen steun: ze richten zich vooral tot familie en vrienden, tot kennissen of begeleiders in de kinderopvang.

Focus op Brussel
In steden zijn de informele netwerken minder uitgebouwd. Heel wat mensen missen de mogelijkheid om anderen te ontmoeten in een ontspannen sfeer. Vooral voor ouders die geen gebruik maken van kinderopvang, ontbreekt de mogelijkheid om andere ouders te ontmoeten. Hen ontbreekt het ook aan plaatsen waar hun kinderen andere kinderen kunnen ontmoeten. Dat is in Brussel niet anders. De cijfers spreken voor zich:

  • De hoofdstad telt, in vergelijking met de rest van het land, een oververtegenwoordiging van jonge kinderen (tussen 0-4 jaar).
  • 10 percent van de gezinnen zijn eenoudergezinnen.
  • Daarvan zijn 87 percent alleenstaande moeders, tussen 20 en 29 jaar oud.
  • Bijna 25 percent van de Brusselse ouders brengen meer dan zeven uur per dag alleen door met hun kind en ervaren dit als stresserend.
  • Brussel telt veel verschillende nationaliteiten; de helft van de kinderen behoort niet tot één van de taalgemeenschappen.
  • Brussel telt meer werkloosheid en meer armoede. Bijna de helft van de ouders wil hun kinderen meer in contact laten komen met andere kinderen. Meer dan de helft wil ook zelf andere ouders ontmoeten.

Wil je meer weten over het onderzoek, dan kan je hier het volledige onderzoeksrapport downloaden.

Inspiratie uit binnen- en buitenland
De resultaten van het onderzoek zijn een pleidooi voor het oprichten van stedelijke ‘ontmoetingsplaatsen’ voor jonge kinderen en ouders. In andere steden en andere landen bewijzen deze al jaren hun sterkte. Ze worden er door ouders en andere opvoeders ervaren als een steun in de opvoeding van jonge kinderen. De oprichters van Opvoeden in Brussel bezochten verschillende ontmoetingsplaatsen in binnen- en buitenland. De belangrijkste voorbeelden zijn:

  • Ontmoetingsplaatsen zoals de ‘maisons vertes’, opgericht in Frankrijk door de bekende kinderarts en therapeute Françoise Dolto in de jaren 70, nadien overgewaaid naar voornamelijk Franstalig België. In deze ‘open huizen’ worden kinderen  gezien als volwaardige personen. Ze vinden er een veilige plek om hun eerste  stappen in de wereld te zetten. Ze kunnen er vrijblijvend en anoniem binnen- en buitenlopen.
  • Ontmoetingsplaatsen zoals de ‘spazio insieme’ of de ‘tempo per le famiglie’, opgericht in Italië vanuit enkele stedelijke overheden (Rome, Milaan, Bologna) in de jaren  80. Hier hecht men bijzonder belang aan socialisering en ontmoeting in een vrijblijvende sfeer. Ervaringen uitwisselen en de confrontatie met ouders met andere opvoedingsgewoonten werken verrijkend en ondersteunend.